TİLKİ
Tilki, bir gün başını alır, gezmeye çı kar. Köyün mey
danına varır. Bir duvara çıkar, çev reyi seyre dalar.
Oradan geçen köy muhtarı şaşırır:
— Aaa, bir tilki!..
Köyün hocası camiye giderken duvardaki tilkiyi gö-
rür:
— Aaa, tilkiye bak!..
Bakkal da oradan geçerken bağırır:
— Hay Allah bir tilki!..
Kahvedekiler merak edip dışarı çıkarlar. Onlar da tilkiyi görünce
şaşırırlar:
- Tilkiyi gördünüz mü?
- Vallahi bir tilki bu!..
Kalabalık çoğalıp sesler uğultuya dönüşünce tilki or
mana kaçar. Dişi tilkiye:
— Bugün öğle vakti köye indim. Orada herkes beni
tanıyor, ben hiçbirini tanımıyorum...
|