Iki Arkadas
Iki tane çok iyi arkadas varmis. Bunlar üniversite
yillarinda tanismislar. Okul bitince biri memleketine yani
mardine gitmis, digeri isi Istanbul'da kalmis.
Istanbullu bir gün mardine gitmis arkadasini ziyaret etmek
için. Arkadasinin evinde kalirken binada bir kiz görmüs.
Arkadasina sormus ve o da onun komsunun kizi oldugunu
söylemis. Istanbullu geri dönmek zorunda kalmis. Mardinli
isi ayarlamis ve Istanbullu gelip o begendigi kizla evlenmis.
Bir zaman sonra Mardinlinin isleri bozulmus. Tek çare,
otobüse atlamis ve durumu çok iyi olan arkadasinin yanina
gitmis. Sirketin kapisindan girmis ve dogruca sekretere
çikmis. Adini vermis ve odaya girmek için hazirlanmis.
Sekreter onu engellemis ve patronun böyle birini
tanimadigini söylemis. Mardinli çikmis disari. Battigina mi
yansin, arkadasindan yedigi kaziga mi yansin, dolanip durmus.
Yolda bir ihtiyar bunu durdurmus. Ne derdinin oldugunu
sormus. Önce birsey söylememis ama sonra bütün olayi
anlatmis. Yasli adam, "Ben yasliyim ve miras birakacak hiç
kimsem yok. Senin istedigin parayi ben vereyim sana. Ama
borç olarak degil. Sanki benim oglummussun gibi. Zaten hiç
oglum olmadi" demis .Önce kabul etmemis mardinli, sonra
israra dayanamamis. Memleketine dönmüs. Islerini düzeltmis
ve ülkenin sayili zenginleri arasina katilmis.
Bir gün bir davete katilmak için Istanbula geçmis. Orada
eski arkadasina rastlamis. Ne kadar kaçinsalar da bir araya
gelmek zorunda kalmislar. Ve aralarinda söyle bir konusma
geçmis:
-O gün zor durumdaydim. Yanina geldim. Ama beni
taninamazliktan geldin. Niye?
-O gün benden çiktiktan sonra yasli bir adama rastladin
degil mi?
-Evet. Sen nereden biliyorsun bunu?
-O benim babamdi. Senin geldigini duyunca durdum düsündüm.
Eger sana borç verseydim. Ömür boyu karsimda boynu bükük
kalacaktin. Bunun olmasini istemedim. Bu yüzden hemen
pesinden babami gönderdim. Babamin sana verdigi para benim
paramdi.
-Himmm. Senin karin var ya
-Evet
-Benim nisanlimdi...